فصل عوض میشود

جای آلو را

خرمالو میگیرد

جای دلتنگی را

دلتنگی

رفته ای...

و من دیگر نه عاشقت هستم نه دلواپست!

فقط وقتی به تو فکر می کنم در اعماق شهریور هم قلبم تیر می کشد!

کاش چکاوک ها و قاصدک ها و پروانه ها
"او"ی قصه را
به آلاچیق عهد و پیمان ها
کوچ می دادند...
سفری
بی بازگشت
بر کرانه آرزوها

"جودی"

بار دگر آغاز کن
آن پرده ها را ساز کن

بر جمله خوبان ناز کن
ای آفتاب خوش لقا

"مولانا"

ای کاش..

تو باشی...

و...

مرا " کاش"

نباشد...

بی تو نه امور این جهان لنگ شده

نه بین زمین و آسمان جنگ شده

نه کوه شده آب و نه دریا شده خشک

اما دل من برای تو تنگ شده

تکـه یخی که عـاشـق ابــر ِ عـذاب می شود
سر قـرار عـاشـقی همیـشـه آب می شود

به چشم فرش زیـر پـا سقف که مبتلا شود
روز وصـالشان کسی خانه خـراب می شود

کـنـار قـله های غـم نخوان برای سـنـگ ها
کوه که بغض می کند سنگ،مذاب می شود

بـاغ پر از گُلی که شب نظر به آسـمـان کند
صبح به دیگ می رود ؛ غنچه گلاب می شود

چه کـرده ای تـو بـا دلم که از تو پیش دیگران
گلایه هم که می کنم شعر حساب می شود

حبه ای قند از دستم،
داخل استکان افتاد
مادربزرگم می گوید،
میهمان می آید...
تمام قندهای عالم در دلم آب می شود...
با خود می گویم،
نکند تو می آیی!...

فكرش را بكن، چه لذتی می تواند داشته باشد

"تو در خواب ناز باشی و روحت هم بی خبر؛ در همین لحظه او در حال دیدن یك فیلم جاسوسی آلمانی باشد كه نقش دومش شبیه توست، به یادت باشد و دلش كنار تو بودن بخواهد."

شراب تلخ بیاور که وقت شیدایی ست

که آنچه در سرِ من نیست، بیم رسوایی ست

چه غم که خلق به حسن تو عیب می گیرند؟

همیشه زخم زبان خون بهای زیبایی ست

اگر خیال تماشاست در سرت، بشتاب

که آبشارم و افتادنم تماشایی ست

شباهت من و تو هرچه بود ثابت کرد

که فصل مشترک عشق و عقل تنهایی ست

کنون اگرچه کویرم هنوز در سرِ من

صدای پر زدن مرغ های دریایی ست

دارد پاییز می رسد،

انار نیستم

که برسم به دست های تو؛

برگم

پُر از اضطرابِ افتادن!

خواستم بگویم پاییز در راه است
تو باید باشی و آغوشت و یک فنجان چای...
هرچه پررنگ تر بهتر...

"سحر رستگار"